Sivas’ta yaşayan Elektronik Mühendisi 29 yaşındaki Hayrettin Bulut, iş bulma umuduyla başvurduğu İş-Kur’dan kedisine ‘Cilt bakımı ve güzellik elemanı kursu’ için davet yapıldı. Üstelik davet mesajı, başvuru süresinin bitiminden bir hafta sonra eline ulaştı.
Erciyes Üniversitesi Elektronik Mühendisliği Bölümü’nden 2004 yılında mezun olan ve 2 yıl Viyana Teknik Üniversitesi’nde yüksek lisans eğitimi aldıktan sonra Türkiye’de iş aramaya başlayan Hayrettin Bulut, çabalarından sonuç alamayınca geçen yıl İş-Kur Müdürlüğü’ne başvuru yaptı. Uzun bir süre herhangi bir çağrı almayan Hayrettin Bulut’a 5 Haziran’da kurumun internet sitesinden bir mail geldi. Büyük bir heyecanla maili açan Hayrettin Bulut, gördüğü çağrı karşısında şaşırdı. Gelen mesajda elektronik mühendisi genç, istihdam garantili işgücü yetiştirme kurs programı çerçevesinde ‘Cilt bakımı ve güzellik meslek elemanı’ kursuna davet ediliyordu. Bir süre buna anlam veremeyen ve işsizlik ortamında kabul edebileceğini düşünen Bulut, mesajı incelediğinde ikinci şoku yaşadı. 5 Haziran 2009 tarihinde gönderilen mailde Bulut, 28 Mayıs 2009 tarihinde İstanbul İş-Kur Şişli Şube Müdürlüğü’ne görüşmeye davet ediliyordu.
Üst üste iki şoku yaşayan Hayrettin Bulut, işsizlik ortamında cilt bakım kursuna gitmeyi düşündüğünü belirterek, şunları söyledi:
“Elektronik mühendisi birine cilt bakımı ve güzellik kursu önermişler. İlk başta şaşırdım ama işsizlik ortamında bir alternatif olabilir umuduna kapıldım. Ancak görüşme tarihine baktığımda şoke oldum. Görüşme için davet edilen günden 8 gün sonra bana e- mail gönderilmiş. Zamanı geriye döndürme şansım olmadığı için görüşmeye gidemedim. Zamanı 8 gün geri götürebilme yeteneğine sahip olsam niye iş arayayım ki? Bu olayı yaşadıktan sonra iş bulma umudum iyice kırıldı. İnsanların son bir umut olarak güvenip başvurduğu İş-Kur bunu yaparsa, biz nasıl sorunlarımıza çözüm bulacağız.”
7 Haziran 2009 Pazar
6 Haziran 2009 Cumartesi
Names for a much-travelled bird
Names for a much-travelled bird
About 1530, a new dish began to be put on English tables, a fowl a little larger than the traditional goose, but with a lot more meat and a refreshingly new taste. This bird had been brought to England by merchants trading out of that area of the eastern Mediterranean called the Levant but whom the English called “Turkey merchants” because that whole area was then part of the Turkish empire. The new bird was therefore called a “Turkey bird”, or “Turkey cock”. Within a few years it had become a favourite and familiar domestic fowl, to the extent that, sixty years later, Shakespeare knew his groundlings would understand the reference to the turkey’s aggression display of blowing out its breast and strutting when he described the posturings of Malvolio in Twelfth Night:
SIR TOBY BELCH: Here’s an overwheening rogue!
FABIAN: O, peace! Contemplation makes a rare turkey-cock of him; how he jets under his advanced plumes!
The interesting thing about the mistake over the turkey’s origins is that the English were the only people to believe they came from Turkey; nearly everyone else, including the Turks, thought they originated in India, or at least in the place they then thought was India. Turkeys actually came from Mexico and were first brought back from there about 1520, at a time when that area was called The Spanish Indies or the New Indies, illustrating the confusion in people’s minds about the true location of this new land that Columbus had found. As a result, a lot of European languages, as well as others like Arabic and Hebrew, called it something like the “bird of India” (for example, indianischer Hahn in old German).
But in a few languages, including Danish, Dutch, Finnish and Norwegian, the bird was named instead as coming from Calicut (Dutch kalkoense hahn, Danish kalkun), which is a seaport on the Malabar coast of India, the same place after which calico is named. As the turkey didn’t reach India for about a hundred years after its European introduction and naming, this looks mysteriously specific. But there may be an explanation. The turkey was introduced into Europe only about twenty years after the Portuguese explorer Vasco da Gama had pioneered the route round the Cape of Good Hope, up the east coast of Africa and across to India, where he landed in 1498 — at Calicut. It could be that people made the connection “bird of India” = “bird of Calicut” because they had heard about the Portuguese explorations and mistakenly thought the bird had been brought back from there, instead of the New Indies.
To compound the difficulties the English had with this immigrant, at about the same time, the 1530s, Portuguese merchants reintroduced the guinea-fowl from West Africa, which had last been seen in England at the time of the Romans. As it was the same Levant merchants who brought this into the country, the guinea fowl was also known for a time as the Turkey bird, though this confusion didn’t last long. For example, the heraldic arms granted to William Strickland in 1550 featured “a turkey-bird in his pride proper” and the bird shown is quite definitely a proper turkey. The only surviving instance of this confusion between the turkey and the guinea-fowl — but it’s a big one — was caused by Linnaeus; when he invented the new generic name for the turkey and its relatives he called it meleagris, which had been the name in classical Rome for ... the guinea-fowl.
As an aside to this, and to illustrate the total confusion over its origins by everyone, when the turkey did arrive in India, it was brought there via the Spanish possessions in the East Indies, and one name for it was the “Peru bird”, most probably because that was what the Portuguese, with their strong colonial presence in India, called it; still quite wrong, because there were no turkeys in Peru, but at least they had the right area of the world.
And the domestic turkey was re-introduced into North America from Britain, taken there circuitously by the colonists of New England and Virginia, who were surprised to find it living there wild. Benjamin Franklin once suggested its wild cousin should become the national bird of the United States. If of any country, it should be Mexico of course, but because of its wide travels and the total confusion over its origins, perhaps instead the turkey ought to be the official bird of the world.
http://www.worldwidewords.org/articles/turkey.htm
About 1530, a new dish began to be put on English tables, a fowl a little larger than the traditional goose, but with a lot more meat and a refreshingly new taste. This bird had been brought to England by merchants trading out of that area of the eastern Mediterranean called the Levant but whom the English called “Turkey merchants” because that whole area was then part of the Turkish empire. The new bird was therefore called a “Turkey bird”, or “Turkey cock”. Within a few years it had become a favourite and familiar domestic fowl, to the extent that, sixty years later, Shakespeare knew his groundlings would understand the reference to the turkey’s aggression display of blowing out its breast and strutting when he described the posturings of Malvolio in Twelfth Night:
SIR TOBY BELCH: Here’s an overwheening rogue!
FABIAN: O, peace! Contemplation makes a rare turkey-cock of him; how he jets under his advanced plumes!
The interesting thing about the mistake over the turkey’s origins is that the English were the only people to believe they came from Turkey; nearly everyone else, including the Turks, thought they originated in India, or at least in the place they then thought was India. Turkeys actually came from Mexico and were first brought back from there about 1520, at a time when that area was called The Spanish Indies or the New Indies, illustrating the confusion in people’s minds about the true location of this new land that Columbus had found. As a result, a lot of European languages, as well as others like Arabic and Hebrew, called it something like the “bird of India” (for example, indianischer Hahn in old German).
But in a few languages, including Danish, Dutch, Finnish and Norwegian, the bird was named instead as coming from Calicut (Dutch kalkoense hahn, Danish kalkun), which is a seaport on the Malabar coast of India, the same place after which calico is named. As the turkey didn’t reach India for about a hundred years after its European introduction and naming, this looks mysteriously specific. But there may be an explanation. The turkey was introduced into Europe only about twenty years after the Portuguese explorer Vasco da Gama had pioneered the route round the Cape of Good Hope, up the east coast of Africa and across to India, where he landed in 1498 — at Calicut. It could be that people made the connection “bird of India” = “bird of Calicut” because they had heard about the Portuguese explorations and mistakenly thought the bird had been brought back from there, instead of the New Indies.
To compound the difficulties the English had with this immigrant, at about the same time, the 1530s, Portuguese merchants reintroduced the guinea-fowl from West Africa, which had last been seen in England at the time of the Romans. As it was the same Levant merchants who brought this into the country, the guinea fowl was also known for a time as the Turkey bird, though this confusion didn’t last long. For example, the heraldic arms granted to William Strickland in 1550 featured “a turkey-bird in his pride proper” and the bird shown is quite definitely a proper turkey. The only surviving instance of this confusion between the turkey and the guinea-fowl — but it’s a big one — was caused by Linnaeus; when he invented the new generic name for the turkey and its relatives he called it meleagris, which had been the name in classical Rome for ... the guinea-fowl.
As an aside to this, and to illustrate the total confusion over its origins by everyone, when the turkey did arrive in India, it was brought there via the Spanish possessions in the East Indies, and one name for it was the “Peru bird”, most probably because that was what the Portuguese, with their strong colonial presence in India, called it; still quite wrong, because there were no turkeys in Peru, but at least they had the right area of the world.
And the domestic turkey was re-introduced into North America from Britain, taken there circuitously by the colonists of New England and Virginia, who were surprised to find it living there wild. Benjamin Franklin once suggested its wild cousin should become the national bird of the United States. If of any country, it should be Mexico of course, but because of its wide travels and the total confusion over its origins, perhaps instead the turkey ought to be the official bird of the world.
http://www.worldwidewords.org/articles/turkey.htm
5 Haziran 2009 Cuma
İngilizcede neden hindiyle eş anlamlı kelime seçilmiş?
Başlığın abukluğunu düşünenler haklılar. Dikkat çekmek için yapıldığını düşünmeyin yeter.
hindi22yo1Konu defalarca akla gelen bir sorunun benim de aklıma gelmesinden ibaret. Hatta buna kızanlarımız da oluyor. Örneğin Ruhat Mengi linkten ulaşabileceğiniz yazıda, “Republic of Türkiye” diyebileceğimizi söylemiş. İşi abartanlar da ” Hindi olmaktan kurtulalım” başlıklı makaleler yayınlamışlardı.
Bu noktada Yılmaz Erdoğan‘ın Cebimdeki Kelimeler adlı gösterisini izleyenler bilir.Diyordu ki Y. Erdoğan, ’Hindi’nin aslında sembol olarak kullanılabileceğini ve Türkiye’nin bundan yararlanabileceğini öne sürmüştü. ’Hindi’yi Türkiye’nin maskotu ve reklamı olarak kullanmanın akılcı olacağını savunmuştu. Evet biz hindiyiz ve en güzel hindi de bizde yetişir diyerek en azından noelde bir milyon hindi satabiliriz diyerek konuya esprili bir dille yaklaşmıştı. Hatta Sy. Erdal İNÖNÜ çıksa dese ki biz hindiyiz, kim derdi ki O’na -”sen yalan
Önce internette ufak bir araştırmayla ulaşabileceğiniz bir metni ekliyorum ki bu metin gruplar arasında e-posta olarak da gönderiliyor.
Giancarlo Casale, araştırmayı yaptığı sırada Harvard Üniversitesi doktora öğrencisi.
İnternet üzerinde bulunan metni teyit ettirmek için kendisine e-posta yoluyla ulaşma fırsatım oldu. Yazdığım mektupa daha aydınlatıcı bilgiler istedimse de cevabında elindeki bilgilerin bu kadar olduğunu yazmış ve eklemiş facebook üzerinde bu konuyla ilgili gruplar var. Açıkcası facebook kullanıcısı olmayan hatta hazzetmeyen biri olarak utandım. Meğer ne güzel işlere de yarıyormuş bu tarz sosyal platformlar.
Konuşan hindi (Turkey): Memleketi Amerika olan bu kuşun adını Doğudaki bir ülkeden nasıl aldığının hikayesi.
Hindi adını nereden aldı acaba? Bu zararsız soru bir sabah aklıma düştü ve noel tatilinin yaklaşmakta olduğunu farkettim. Öncelikle hindiden daha Amerikan hiçbir şey olmadığını düşündüm. Eti bu kıtaya gelen ingiliz göçmenlerini açlıktan kurtarmıştı. Minnettarlığımızı belirtmek için (eğer buna minnettarlık denilebilirse) her şükran gününde ve noelde “turkey” yiyoruz, yıl boyunca da sandviç arasında götürüyoruz. Peki nasıl oldu da, bu yaratık adını orta doğudaki bir ülkeden aldı? Tesadüf müydü? diye kendime sordum ve araştırmaya başladım.
Bir sonraki gün bunu brezilyalı ev sahibime anlattığımda, bana portekizcede bu hayvana peru dediklerini söyledi. Aynı kuş ama farklı bir ülke..
Merakım artmıştı ve olayın kaynağına inmek istedim. Aynı öğleden sonra bir Türk buldum ve bu hayvanın Türkçedeki adını sordum. Hindi.. Hindistandan geliyor dedi bana. Hindistan? İşler iyice karışmaya başladı.
Sonraki günlerde bu kuşun adını diğer dillerde aradım ve bulduğum sonuçlar oldukça şaşırtıcıydı. Araplar “etiyopya kuşu”, yunanlılar “fransız kızı”, iranlılar da “bukalemun” diyorlardı hayvancağıza.
İtalyanlar ise kuşun adının türk mısırından geldiğini söylüyorlar. Gene Türkiyeye döndü muhabbet! Türk arkadaşım da mısır kelimesinin kendi dillerinde aynı zamanda bir ülke olduğunu söylemesin mi. İyice kafam karıştı.
Olay çığrından çıkmak üzereydi ama ben araştırmaya devam ettim. Fransızcada kuşun adı “dinde”, yani “Hindistandan gelen” anlamına geliyor, Türkçede olduğu gibi. Kelime Almanca ve Rusçada da benzer anlamlar taşıyor. Sonunda sonuca doğru ilerlediğimi düşündüm ve bir arkadaşımın Hindistanlı karısını aradım, acaba Hindistanda bu hayvana ne diyorlardı?
Hmm dedi, bizim ülkede hindi (turkey) yoktur. Amerikadan geliyor, herkes bunu bilir?
dedim evet, ama bi ismi olması lazım dilinizde. televizyonda film oynarken aktörler hindiler hakkında konuşursa, bunu çevirmeniz gerekir dilinize, öyle değil mi?
o zaman sadece amerika?da kullanılan kelimeyi söyleriz, “turkey” deriz heralde
dedi.
İşte o an anladım ki sonuca tek başıma ulaşmam imkansızdı. Profesyonel yardıma ihtiyacım vardı. Harvard Üniversitesinde türkoloji profesörü Şinasi Tekinle konuyu görüşmek için randevu aldım.
Ofisine doğru gittiğimde pişman olmayacağımı anlamıştım bile. Prof. Tekin ermiş bir yüze ve beyaz bilgili bir sakala sahipti. Odasında bir yığın kitap vardı ve sorumun cevabının burada olduğunu biliyordum. Sorumu sordum ve profesör Tekinin yanıtını dinlemeye başladım.
Türkiyede köylerde bir kuş vardır, adına çulluk denir. Hindiye benzer ama daha ufaktır ve eti çok daha lezizdir. Amerikanın keşfinden çok zaman önce ingiliz tüccarlar bu leziz çulluğu keşfedip İngiltereye götürmüşlerdi ve gayet ilgi gören bu hayvana “Türk kuşu” ya da “turkey” demişlerdi. Daha sonra İngilizler Amerikaya gidince, oradaki kuşların da çulluk olduğunu düşünüp yanılgıya düşmüşlerdi. Fakat dünyadaki diğer ülkeler bu yanılgıya düşmediler. Onlar bu kuşun Amerikadan geldiğini biliyorlardı, ve kuşa “hint kuşu”, “peru kuşu”, “etiyopya kuşu” adını verdiler. O zamanlar “hindistan, peru ve etiyopya yeni kıta Amerika için verilen isimlerdi, insanların coğrafya bilgisi o zaman gelişmemişti ve Amerika isminin yaygınlaşması uzunca bir süre aldi.
Amerikalilar kuşlarını tüm dünyaya ihraç ettiler ve hatta Türkler de hindiyi yemeye başladılar. Kendi lezzetli çulluklarını çoktan unutmuşlardı. Bu oldukça üzücü, çünkü çulluğun eti çok daha lezzetlidir.
Hindi Amerika’nin keşfi ile dünyaya yayılmış olmasına rağmen Türkçe’deki Hindi kelimesinin Columb’un Amerika’yı Batı Hint Adaları sanması ile bir ilgisi yoktur. Çünkü yine hindiye benzeyen ve Afrika kıtasına ait olan bir kuş olan Gine tavuğu Türkler tarafından eskiden beri bilinmekteydi ve çeşitli kaynaklara göre Hint tavuğu olarak da bilinen bu kuşa halk arasında Hint illerinden gelen kuş manasında Hindi kuş da denilmekte idi. Keşiften sonra ise halk gine tavuğuna benzerliği yüzünden hindiyi de aynı isimle çağırmaya başladı.İngilizce’de ise Turkey olarak anılan hindiye bu ismin verilmesi de buna benzer bir şekilde olmuştur. Keşfin yapıldığı yıllarda Akdeniz ticareti leventlerin elinde idi. Dolayısıyla yeni kıtadan gelen hindiler de İngiliz halkına leventler tarafından ulaştırılıyordu. Hatta bu sebepten leventler İngilizce’de “Turkey merchants” (Hindi tüccarları) olarakta anılırdı. Türkler tarafından getirilen bu yeni kuşun adına da halk Turkey bird (Türk kuşu) veya Turkey cock (Türk horozu) ismini vermekte gecikmemiştir. Aslında keşiften önce de yine Osmanlı denizciler tarafından İngiltere’ye getirilen Gine tavuğu da bir süre Turkey bird olarak anıldıysa da daha sonra Linnaeus tarafından başlatılan bu karmaşa çözülmüştür.
http://blog.virgullu.com/2009/05/24/turkiye-ismi-nereden-geliyor-turkey-ingilizcede-neden-hindiyle-es-anlamli-kelime-secilmis/ ( sitesinden alıntı)
hindi22yo1Konu defalarca akla gelen bir sorunun benim de aklıma gelmesinden ibaret. Hatta buna kızanlarımız da oluyor. Örneğin Ruhat Mengi linkten ulaşabileceğiniz yazıda, “Republic of Türkiye” diyebileceğimizi söylemiş. İşi abartanlar da ” Hindi olmaktan kurtulalım” başlıklı makaleler yayınlamışlardı.
Bu noktada Yılmaz Erdoğan‘ın Cebimdeki Kelimeler adlı gösterisini izleyenler bilir.Diyordu ki Y. Erdoğan, ’Hindi’nin aslında sembol olarak kullanılabileceğini ve Türkiye’nin bundan yararlanabileceğini öne sürmüştü. ’Hindi’yi Türkiye’nin maskotu ve reklamı olarak kullanmanın akılcı olacağını savunmuştu. Evet biz hindiyiz ve en güzel hindi de bizde yetişir diyerek en azından noelde bir milyon hindi satabiliriz diyerek konuya esprili bir dille yaklaşmıştı. Hatta Sy. Erdal İNÖNÜ çıksa dese ki biz hindiyiz, kim derdi ki O’na -”sen yalan
Önce internette ufak bir araştırmayla ulaşabileceğiniz bir metni ekliyorum ki bu metin gruplar arasında e-posta olarak da gönderiliyor.
Giancarlo Casale, araştırmayı yaptığı sırada Harvard Üniversitesi doktora öğrencisi.
İnternet üzerinde bulunan metni teyit ettirmek için kendisine e-posta yoluyla ulaşma fırsatım oldu. Yazdığım mektupa daha aydınlatıcı bilgiler istedimse de cevabında elindeki bilgilerin bu kadar olduğunu yazmış ve eklemiş facebook üzerinde bu konuyla ilgili gruplar var. Açıkcası facebook kullanıcısı olmayan hatta hazzetmeyen biri olarak utandım. Meğer ne güzel işlere de yarıyormuş bu tarz sosyal platformlar.
Konuşan hindi (Turkey): Memleketi Amerika olan bu kuşun adını Doğudaki bir ülkeden nasıl aldığının hikayesi.
Hindi adını nereden aldı acaba? Bu zararsız soru bir sabah aklıma düştü ve noel tatilinin yaklaşmakta olduğunu farkettim. Öncelikle hindiden daha Amerikan hiçbir şey olmadığını düşündüm. Eti bu kıtaya gelen ingiliz göçmenlerini açlıktan kurtarmıştı. Minnettarlığımızı belirtmek için (eğer buna minnettarlık denilebilirse) her şükran gününde ve noelde “turkey” yiyoruz, yıl boyunca da sandviç arasında götürüyoruz. Peki nasıl oldu da, bu yaratık adını orta doğudaki bir ülkeden aldı? Tesadüf müydü? diye kendime sordum ve araştırmaya başladım.
Bir sonraki gün bunu brezilyalı ev sahibime anlattığımda, bana portekizcede bu hayvana peru dediklerini söyledi. Aynı kuş ama farklı bir ülke..
Merakım artmıştı ve olayın kaynağına inmek istedim. Aynı öğleden sonra bir Türk buldum ve bu hayvanın Türkçedeki adını sordum. Hindi.. Hindistandan geliyor dedi bana. Hindistan? İşler iyice karışmaya başladı.
Sonraki günlerde bu kuşun adını diğer dillerde aradım ve bulduğum sonuçlar oldukça şaşırtıcıydı. Araplar “etiyopya kuşu”, yunanlılar “fransız kızı”, iranlılar da “bukalemun” diyorlardı hayvancağıza.
İtalyanlar ise kuşun adının türk mısırından geldiğini söylüyorlar. Gene Türkiyeye döndü muhabbet! Türk arkadaşım da mısır kelimesinin kendi dillerinde aynı zamanda bir ülke olduğunu söylemesin mi. İyice kafam karıştı.
Olay çığrından çıkmak üzereydi ama ben araştırmaya devam ettim. Fransızcada kuşun adı “dinde”, yani “Hindistandan gelen” anlamına geliyor, Türkçede olduğu gibi. Kelime Almanca ve Rusçada da benzer anlamlar taşıyor. Sonunda sonuca doğru ilerlediğimi düşündüm ve bir arkadaşımın Hindistanlı karısını aradım, acaba Hindistanda bu hayvana ne diyorlardı?
Hmm dedi, bizim ülkede hindi (turkey) yoktur. Amerikadan geliyor, herkes bunu bilir?
dedim evet, ama bi ismi olması lazım dilinizde. televizyonda film oynarken aktörler hindiler hakkında konuşursa, bunu çevirmeniz gerekir dilinize, öyle değil mi?
o zaman sadece amerika?da kullanılan kelimeyi söyleriz, “turkey” deriz heralde
dedi.
İşte o an anladım ki sonuca tek başıma ulaşmam imkansızdı. Profesyonel yardıma ihtiyacım vardı. Harvard Üniversitesinde türkoloji profesörü Şinasi Tekinle konuyu görüşmek için randevu aldım.
Ofisine doğru gittiğimde pişman olmayacağımı anlamıştım bile. Prof. Tekin ermiş bir yüze ve beyaz bilgili bir sakala sahipti. Odasında bir yığın kitap vardı ve sorumun cevabının burada olduğunu biliyordum. Sorumu sordum ve profesör Tekinin yanıtını dinlemeye başladım.
Türkiyede köylerde bir kuş vardır, adına çulluk denir. Hindiye benzer ama daha ufaktır ve eti çok daha lezizdir. Amerikanın keşfinden çok zaman önce ingiliz tüccarlar bu leziz çulluğu keşfedip İngiltereye götürmüşlerdi ve gayet ilgi gören bu hayvana “Türk kuşu” ya da “turkey” demişlerdi. Daha sonra İngilizler Amerikaya gidince, oradaki kuşların da çulluk olduğunu düşünüp yanılgıya düşmüşlerdi. Fakat dünyadaki diğer ülkeler bu yanılgıya düşmediler. Onlar bu kuşun Amerikadan geldiğini biliyorlardı, ve kuşa “hint kuşu”, “peru kuşu”, “etiyopya kuşu” adını verdiler. O zamanlar “hindistan, peru ve etiyopya yeni kıta Amerika için verilen isimlerdi, insanların coğrafya bilgisi o zaman gelişmemişti ve Amerika isminin yaygınlaşması uzunca bir süre aldi.
Amerikalilar kuşlarını tüm dünyaya ihraç ettiler ve hatta Türkler de hindiyi yemeye başladılar. Kendi lezzetli çulluklarını çoktan unutmuşlardı. Bu oldukça üzücü, çünkü çulluğun eti çok daha lezzetlidir.
Hindi Amerika’nin keşfi ile dünyaya yayılmış olmasına rağmen Türkçe’deki Hindi kelimesinin Columb’un Amerika’yı Batı Hint Adaları sanması ile bir ilgisi yoktur. Çünkü yine hindiye benzeyen ve Afrika kıtasına ait olan bir kuş olan Gine tavuğu Türkler tarafından eskiden beri bilinmekteydi ve çeşitli kaynaklara göre Hint tavuğu olarak da bilinen bu kuşa halk arasında Hint illerinden gelen kuş manasında Hindi kuş da denilmekte idi. Keşiften sonra ise halk gine tavuğuna benzerliği yüzünden hindiyi de aynı isimle çağırmaya başladı.İngilizce’de ise Turkey olarak anılan hindiye bu ismin verilmesi de buna benzer bir şekilde olmuştur. Keşfin yapıldığı yıllarda Akdeniz ticareti leventlerin elinde idi. Dolayısıyla yeni kıtadan gelen hindiler de İngiliz halkına leventler tarafından ulaştırılıyordu. Hatta bu sebepten leventler İngilizce’de “Turkey merchants” (Hindi tüccarları) olarakta anılırdı. Türkler tarafından getirilen bu yeni kuşun adına da halk Turkey bird (Türk kuşu) veya Turkey cock (Türk horozu) ismini vermekte gecikmemiştir. Aslında keşiften önce de yine Osmanlı denizciler tarafından İngiltere’ye getirilen Gine tavuğu da bir süre Turkey bird olarak anıldıysa da daha sonra Linnaeus tarafından başlatılan bu karmaşa çözülmüştür.
http://blog.virgullu.com/2009/05/24/turkiye-ismi-nereden-geliyor-turkey-ingilizcede-neden-hindiyle-es-anlamli-kelime-secilmis/ ( sitesinden alıntı)
İfade özgürlüğü için Nedim Gürsel ve İrfan Sancı'ya dayanışma ödülü
Türkiye Yayıncılar Birliği'nin 'Düşünce ve İfade Özgürlüğü' ödülü, kitapları hakkında dava açılan yazar Nedim Gürsel ile, yayıncı İrfan Sancı'ya verildi. Yayımlanan raporda, bir yıl içinde 63 kitap hakkında 'işlem' yapıldığı görüldü
İSTANBUL - Her yıl bir daha verilmemesi dileğiyle Türkiye Yayıncılar Birliği tarafından verilen Düşünce ve İfade Özgürlüğü ödülleri önceki gün sahiplerini buldu. Taksim Hill Otel’de düzenlenen törende yazar Nedim Gürsel ve yayıncı İrfan Sancı’ya ödülleri verildi. Her yıl bir kitapçıya verilen ödül ise, Şanlıurfa’da 54 yıldır kitapçılık yapan Naci İpek’e verildi.
Allah’ın Kızları adlı romanı hakkında bazı ifadelerle, “halkı kin ve düşmanlığa alenen tahrik ettiği” ve “halkın bir kesiminin benimsediği dini değerleri alenen aşağıladığı” iddiasıyla altı yıla kadar hapis cezası istemiyle dava açılmıştı. Kitap hakkındaki mahkeme süreci halen devam ederken şikayetçi olan Ali Emre Bukağılı’nın başvurusu üzerine Diyanet İşleri Yüksek Kurulu da bir rapor hazırlamış, raporunda kitabı üslup açısından “alaycı” bulurken, “eleştiri sınırlarının da aşıldığı” yorumunu yapmıştı. Gürsel aleyhindeki dava yabancı basının ve yazarların da ilgisini çekti. Aralarında Nobel Ödüllü Jean Marie Gustav Le Clezio’nun da bulunduğu 16 yazar, Nedim Gürsel aleyhine başlatılan hukuki işlemlere son verilmesini isteyen bir bildiri yayımladı. Bu yazarlar arasında Bernard Henri-Levy, Edgar Morin, Tahar Ben Jelloun, Tzvetan Todorov gibi isimler yer aldı.
Nedim Gürsel ödülü alırken yaptığı konuşmada şunları söyledi: “Dünya edebiyatının en yetkin romanlarından Madam Bovary, döneminin ahlak kurallarını çiğnediği gerekçesiyle toplatılmış, hakkında dava açılmıştı. Yargıcın ‘Kocasını aldatan bu ahlaksız kadın da kim?’ sorusna Flaubert’in verdiği yanıt çok anlamlıdır: ‘Benim!’ Oysa fotoğraflarından biliyoruz, Fransız yazarın pos bıyıkları ve iri gövdesiyle kadın kahramanına benzemediği açıktır. Ne var ki romanın arkasında durmayı bilmiştir Flaubert. Romanım Allah’ın Kızları’nın yargılanma süreci halen devam ediyor. Bu bağlamda ‘Düşünce ve İfade Özgürlüğü’ ödülünü almaktan onur duyduğumu belirtmek isterim. Yayıncılar Birliği’nin bu ödülü benim şahsımda yargılanan, mahkum edilen, susturulmak istenen tüm yazarlara verdiğini düşünüyorum. Türkiye düşünce özgürlüğü alanında iki adım ileri bir adım geri atıyor. Mahkemenin hiçbir talebi olmadığı halde Diyanet İşleri’nin durumdan vazife çıkartırcasına bir edebiyat yapıtını suçlamasını da laik bir cumhuriyet olan ülkemizde son derece üzücü buluyorum.”
‘Apollinaire porno mu?’
Sel Yayınları’nın yayımladığı ‘Cinsel’ başlıklı dizinin üç kitabı hakkında dava açılmıştı. Ben Mila’nın ‘Perinin Sarkacı’, Guillaume Apollinaire’in ‘Genç Bir Don Juan’ın Maceraları’, Fransız P.V.’nin yayıma hazırladığı ‘Görgülü ve Bilgili Bir Burjuva Kadınının Mektupları’ hakkında ‘müstehcenlik’ davası açıldı. Aynı diziden ‘Kukular Kitabı’ hakkında da soruşturma açılmıştı. Yasanın ‘sanatsal ve edebi değeri olan eserlerin müstehcenlikten yargılanamayacağını’ belirtmesine rağmen mahkemelik olan yayınevi yöneticisi İrfan Sancı, bilir kişi raporuna karşı çıkmış ve “Birilerinin ‘edebiyat eseri değildir’ demesiyle dünyaca ünlü şair, yazar Guillaume Apollinaire porno yazarı mı olacak?” diye tepkisini dile getirmişti.
Önceki günkü ödül töreninde de İrfan Sancı şunları söyledi: “Beni en çok sevindiren şu: Erotik edebiyata yönelik baskının da düşünce ve ifade özgürlüğü kapsamı içinde görülüp ödüllendirilmesi. Kitabı mahkum eden, edebi eser değildir diye üniversitelere raporlar verirken bir meslek birliğinin tam tersi şekilde ona ödül vermesi, baskıya karşı yayıncının yanında durması, sevindirici. Bir kitabın edebi eser olup olmadığının tartışma yeri mahkeme olmamalı!”
‘Zihniyetler değişmeli’
Törenin ardından her yıl olduğu gibi Ragıp Zarakolu’nun hazırladığı ‘Yayımlama Özgürlüğü Raporu’, Yayıncılar Birliği Genel Sekreteri Metin Celal tarafından okundu. Raporun sonunda, yer alan ‘yargılanan kitaplar’ listesinden, son bir yıl içinde Türkiye’de 63 kitap hakkında soruşturma, dava açıldığı toplatma kararı alındığı görüldü. Rapor, son dört yılda bu tür kararların arttığını vurgularken, son yıllarda ‘bandrol’ün de kitapların matbaada basım aşamasındayken toplatılmasıyla sonuçlanan yeni bir baskı aracına dönüştüğü savunuldu. Rapora göre Türkiye’de kitaplar terörle mücadele yasası, TCK 301, suçu ve suçluyu övmek, Şapka ve Harf Devrimi Kanunu, dini değerleri aşağılama, kişiliğe hakaret, soruşturmanın gizliliğini ihlal, müstehcen yayın gibi sebeplerle kovuşturmaya uğradı.
Sonuç bölümünde temel hak ve özgürlükler, düşünce ve ifade özgürlüğü alanında gerekli yasal değişiklikler kadar yöneticiler arasında bir zihniyet değişiminin de sağlanması gerektiği özellikle vurgulandı. (Kültür Sanat)
İSTANBUL - Her yıl bir daha verilmemesi dileğiyle Türkiye Yayıncılar Birliği tarafından verilen Düşünce ve İfade Özgürlüğü ödülleri önceki gün sahiplerini buldu. Taksim Hill Otel’de düzenlenen törende yazar Nedim Gürsel ve yayıncı İrfan Sancı’ya ödülleri verildi. Her yıl bir kitapçıya verilen ödül ise, Şanlıurfa’da 54 yıldır kitapçılık yapan Naci İpek’e verildi.
Allah’ın Kızları adlı romanı hakkında bazı ifadelerle, “halkı kin ve düşmanlığa alenen tahrik ettiği” ve “halkın bir kesiminin benimsediği dini değerleri alenen aşağıladığı” iddiasıyla altı yıla kadar hapis cezası istemiyle dava açılmıştı. Kitap hakkındaki mahkeme süreci halen devam ederken şikayetçi olan Ali Emre Bukağılı’nın başvurusu üzerine Diyanet İşleri Yüksek Kurulu da bir rapor hazırlamış, raporunda kitabı üslup açısından “alaycı” bulurken, “eleştiri sınırlarının da aşıldığı” yorumunu yapmıştı. Gürsel aleyhindeki dava yabancı basının ve yazarların da ilgisini çekti. Aralarında Nobel Ödüllü Jean Marie Gustav Le Clezio’nun da bulunduğu 16 yazar, Nedim Gürsel aleyhine başlatılan hukuki işlemlere son verilmesini isteyen bir bildiri yayımladı. Bu yazarlar arasında Bernard Henri-Levy, Edgar Morin, Tahar Ben Jelloun, Tzvetan Todorov gibi isimler yer aldı.
Nedim Gürsel ödülü alırken yaptığı konuşmada şunları söyledi: “Dünya edebiyatının en yetkin romanlarından Madam Bovary, döneminin ahlak kurallarını çiğnediği gerekçesiyle toplatılmış, hakkında dava açılmıştı. Yargıcın ‘Kocasını aldatan bu ahlaksız kadın da kim?’ sorusna Flaubert’in verdiği yanıt çok anlamlıdır: ‘Benim!’ Oysa fotoğraflarından biliyoruz, Fransız yazarın pos bıyıkları ve iri gövdesiyle kadın kahramanına benzemediği açıktır. Ne var ki romanın arkasında durmayı bilmiştir Flaubert. Romanım Allah’ın Kızları’nın yargılanma süreci halen devam ediyor. Bu bağlamda ‘Düşünce ve İfade Özgürlüğü’ ödülünü almaktan onur duyduğumu belirtmek isterim. Yayıncılar Birliği’nin bu ödülü benim şahsımda yargılanan, mahkum edilen, susturulmak istenen tüm yazarlara verdiğini düşünüyorum. Türkiye düşünce özgürlüğü alanında iki adım ileri bir adım geri atıyor. Mahkemenin hiçbir talebi olmadığı halde Diyanet İşleri’nin durumdan vazife çıkartırcasına bir edebiyat yapıtını suçlamasını da laik bir cumhuriyet olan ülkemizde son derece üzücü buluyorum.”
‘Apollinaire porno mu?’
Sel Yayınları’nın yayımladığı ‘Cinsel’ başlıklı dizinin üç kitabı hakkında dava açılmıştı. Ben Mila’nın ‘Perinin Sarkacı’, Guillaume Apollinaire’in ‘Genç Bir Don Juan’ın Maceraları’, Fransız P.V.’nin yayıma hazırladığı ‘Görgülü ve Bilgili Bir Burjuva Kadınının Mektupları’ hakkında ‘müstehcenlik’ davası açıldı. Aynı diziden ‘Kukular Kitabı’ hakkında da soruşturma açılmıştı. Yasanın ‘sanatsal ve edebi değeri olan eserlerin müstehcenlikten yargılanamayacağını’ belirtmesine rağmen mahkemelik olan yayınevi yöneticisi İrfan Sancı, bilir kişi raporuna karşı çıkmış ve “Birilerinin ‘edebiyat eseri değildir’ demesiyle dünyaca ünlü şair, yazar Guillaume Apollinaire porno yazarı mı olacak?” diye tepkisini dile getirmişti.
Önceki günkü ödül töreninde de İrfan Sancı şunları söyledi: “Beni en çok sevindiren şu: Erotik edebiyata yönelik baskının da düşünce ve ifade özgürlüğü kapsamı içinde görülüp ödüllendirilmesi. Kitabı mahkum eden, edebi eser değildir diye üniversitelere raporlar verirken bir meslek birliğinin tam tersi şekilde ona ödül vermesi, baskıya karşı yayıncının yanında durması, sevindirici. Bir kitabın edebi eser olup olmadığının tartışma yeri mahkeme olmamalı!”
‘Zihniyetler değişmeli’
Törenin ardından her yıl olduğu gibi Ragıp Zarakolu’nun hazırladığı ‘Yayımlama Özgürlüğü Raporu’, Yayıncılar Birliği Genel Sekreteri Metin Celal tarafından okundu. Raporun sonunda, yer alan ‘yargılanan kitaplar’ listesinden, son bir yıl içinde Türkiye’de 63 kitap hakkında soruşturma, dava açıldığı toplatma kararı alındığı görüldü. Rapor, son dört yılda bu tür kararların arttığını vurgularken, son yıllarda ‘bandrol’ün de kitapların matbaada basım aşamasındayken toplatılmasıyla sonuçlanan yeni bir baskı aracına dönüştüğü savunuldu. Rapora göre Türkiye’de kitaplar terörle mücadele yasası, TCK 301, suçu ve suçluyu övmek, Şapka ve Harf Devrimi Kanunu, dini değerleri aşağılama, kişiliğe hakaret, soruşturmanın gizliliğini ihlal, müstehcen yayın gibi sebeplerle kovuşturmaya uğradı.
Sonuç bölümünde temel hak ve özgürlükler, düşünce ve ifade özgürlüğü alanında gerekli yasal değişiklikler kadar yöneticiler arasında bir zihniyet değişiminin de sağlanması gerektiği özellikle vurgulandı. (Kültür Sanat)
Obama o olmadan ne yapardı?
Barack Hüseyin Obama, emperyalizmin başkentinin başkanı seçildiğinden beri gündemlerimizi işgal ediyor. Gerek sempatikliğiyle gerekse konuşmalarıyla tüm dikkatleri üzerine çekiyor. Konuşma demişken Obama, konuşmalarıyla oldukça dikkat çekmeyi iyi biliyor. İstanbul ve TBMM ‘ de yaptığı konuşmalar sanırım hala kulağımızdadır.
Şimdi de ise Obama, beklenen İslam Dünyası’ nı ilgilendiren konuşmasını yaptı. Yine günlerce konuşulacak cinstendi. Lakin Obama’ nın eğitim hayatı bir yana, bu konuşmaları kendisinin yazmadığı ortaya çıktı. Yani çıkıp o okuyor, alkışları o alıyor ama yazıyı yazan başkası.
Sizce önemli olan konuşmayı yapan mı, yoksa yazan mı?
Peki kim bu gizli melek?
Obama’nın Kahire’deki konuşmasını kaleme alan isim 31 yaşındaki Ben Rhodes...
Obama’nın TBMM’deki konuşmasını da yazan Rhodes, metin için İslam’la ilgili birçok kitap okudu, Ortadoğu uzmanlarından hatta Arap iş adamlarından görüş aldı.
Obama’nın Kahire’de yaptığı ve milyonlarca insanın televizyon başında canlı olarak dinlediği konuşmanın arkasında, 31 yaşındaki Ben Rhodes bulunuyor. Beyaz Saray’da Obama’nın konuşmalarını yazan dev bir ekibin üyesi olan Rhodes, özellikle Ortadoğu konularında uzman. Üniversiteden mezun olduktan sonra New York’ta yerel politikacıların kampanyalarında çalışan Rhodes, 2002 yılında Washington’da bir milletvekilinin danışmanı olarak işe başladı. 2 yıl önce de Obama’nın seçim kampanyasına katıldı. Rhodes, beklenen Müslüman açılımı konuşmasını yazmak için Obama’nın başkan seçildiği günden itibaren onu bir gölge gibi izledi. CIA’in Obama’ya verdiği brifinglere katılarak onun Ortadoğu ile ilgili düşüncelerini en ince detayına kadar öğrendi. Bu süre içinde İslam tarihi, Müslümanlığın yayılmasıyla ilgili birçok kitap okudu. Ayrıca, başta Ortadoğu ve İslam uzmanları olmak üzere, Arap iş adamlarından bile görüş aldı. Kahire gezisine 3 hafta kala da, Rhodes ve Obama, gece geç saatlere kadar Beyaz Saray’da kapalı kapılar arkasında yapılan özel toplantılarla konuşmayı hazırladı. Konuşma metnine son rötuşlar ise, iki gün önce Obama’nın ekibinin Riyad’da kaldığı oteldeki özel süitinde yapıldı. Obama’nın Ankara’da TBMM’ye hitaben yaptığı konuşmayı da hazırlayan Rhodes, tüm metni Başkan’ın tavsiyeleri ve eleştirilerini dikkate alarak yazıyor.
Acaba Obama o olmadan gerçekten Obama olabilir miydi?
05,06,2009
1 Haziran 2009 Pazartesi
ÖSS, sinir hastası yaptı
Türkiye KAMU-SEN Konfederasyonu’na bağlı Türk Eğitim-Sen tarafından yapılan araştırma, ÖSS nedeniyle gençlerin büyük bölümünün kaygı, endişe, stres, sinir, alınganlık ve konsantrasyon bozulduğu gibi sorunlarla karşılaştığını da gözler önüne serdi.
Türk Eğitim-Sen, Ankara, İzmir, Kocaeli, Samsun, Erzurum, Mersin ve Kırşehir illerinde toplam 1100 lise son sınıf öğrencisi üzerinde ÖSS ile ilgili bir anket çalışması gerçekleştirdi. ÖSS’ye sayılı günler kala, anketten çıkan sonuçlar ÖSS’nin öğrenciler üzerinde nasıl bir etki yaptığını gözler önüne serdi.
Ankete göre öğrencilerin büyük çoğunluğu ÖSS’ye dershaneye giderek hazırlanıyor. Üniversite sınavına dershaneye giderek hazırlandığını söyleyenlerin oranı yüzde 68.5, sadece okulda aldığı eğitimle sınava hazırlandığını belirtenlerin oranı yüzde 19.3, hem dershaneye gittiğini hem de özel ders aldığını ifade edenlerin oranı ise yüzde 8.5 oldu. ÖSS’ye girmeyecek öğrencilerin oranı ise yüzde 3.7.
ÜNİVERSİTE KAZANAMAYAN YENİDEN DENİYOR
Ankete katılan gençlerin yüzde 55’i ÖSS’nin nitelikli bir eğitim almak ve iyi bir kariyer yapmak için gerekli olduğunu düşünürken; yüzde 32.2’si ÖSS’yi yaşamının dönüm noktası olarak nitelendiriyor. Gençlerin yüzde 5.5’i ÖSS’nin ailesini mutlu etmek için önemli olduğunu ifade ederken, sadece yüzde 1.8’i ÖSS’nin bilgi düzeyi ve performansı ölçtüğüne inanıyor. "ÖSS’nin benim için herhangi bir önemi yok" diyenlerin oranı ise yüzde 5.5. Araştırmaya göre, ÖSS’de bir üniversiteyi kazanamayan gençlerin yüzde 71.5’i yeniden sınava hazırlanıyor. Gençlerin yüzde 16.9’u hem sınava hazırlanıp hem çalışırken, yüzde 11.6’sı ise üniversite sınavına bir daha girmeyi düşünmüyor.
ÖSS GENÇLERİN PSİKOLOJİSİN BOZUYOR
Araştırma, ÖSS’nin öğrencilerin psikolojini nasıl etkilediğini de gözler önüne serdi. Ankete katılan öğrencilerin yüzde 43.3’ü ÖSS dolayısıyla kaygı ve endişe gibi duygularında artış olduğunu, yüzde 15.6’sı büyük stres ve baskı altında olduğunu, yüzde 12’si sinirli ve alıngan olduğunu, yüzde 9’u dikkat ve konsantrasyonunun bozulduğunu, yüzde 8.6’sı da depresyonda olduğunu açıkladı. ÖSS’nin psikolojisini olumsuz etkilemeyene gençlerin oranı ise sadece yüzde 11.3’te kaldı.
Araştırmaya göre ÖSS, gençlerin psikolojinin yanı sıra fiziksel aktivitelerini de bozuyor. Araştırmada, gençlerin yüzde 33’ü ÖSS’nin kendisini fiziksel olarak etkilemediğini belirtirken; yüzde 26’sı uykusuzluk, yüzde 16.6’sı baş ağrısı, baş dönmesi, yüzde 8.9’u karın ağrısı, midede kasılma, bulantı, yüzde 4.6’sı görme bozukluğu, yüzde 4.2’si nefes daralması, yüzde 3’ü ateş basması, üşüme, terleme, yüzde 2.1’i göğüs ağrısı, yüzde 1.5’i de bayılacak gibi olduğunu açıkladı.
GENÇLER DERSHANE OLMADAN ÖSS’YI KAZANAMAYACAĞINA İNANIYOR
Ankete katılan öğrencilerin yüzde 47.7.’si ailesinin üniversiteyi kazanması için kendisine baskı yaptığını söylerken, yüzde 52.3’ü böyle bir baskının söz konusu olmadığını ifade ediyor. Araştırmaya göre gençlerin yüzde 70’i dershaneye gitmeden üniversiteyi kazabileceğine inanmazken, yüzde 30’u dershaneye gitmeden üniversiteyi kazanabileceğini düşünüyor.
Öğrencilerin yüzde 41.3’ü ilköğretimde 1-3 yıl, yüzde 40.8’i 3-5 yıl, yüzde 13.4’ü 5-8 yıl, yüzde 4.5’i de 8 yıl ve üzerinde dershane eğitim aldığını açıkladı.
Ankete göre, ailelerin yüzde 45.1’i dershane için bugüne kadar 1-3 bin TL, yüzde 35.7’si 3-5 bin TL, yüzde 14.4’ü 5-10 bin TL, yüzde 4.8’i de 10-15 bin TL arasında masraf yaptı.
Ankete katılan öğrencilerin yüzde 53.5’i 1-3 saat, yüzde 33.1’i 3-5 saat, yüzde 7.8’i 5-7 saat, yüzde 5.5’i de 7-9 saat okul ve dershane dışında ders çalıştığını kaydetti.
YENİ SİSTEM KORKUTUYOR
Araştırmada, lise son sınıf öğrencileri üniversite sınavının gelecek yıl iki aşamada yapılacak olmasını nasıl değerlendirdikleri de soruldu. Ankete katılanların yüzde 42.8’i "olumsuz etkileyecektir" derken, yüzde 27.2’si olumlu etkileyeceğini düşünüyor. Bu soruya "fikrim yok" diyenlerin oranı ise yüzde 29.9’u buldu.
Ankete göre, öğrencilerin yüzde 69.5’i ÖSS’de katsayı adaletsizliği olduğuna inanırken, yüzde 30.5’i adaletsizlik olduğuna inanmıyor.
KONCUK: "GENÇLER ÖSS’Yİ HAYATININ MERKEZİNE KOYUYOR"
Türk Eğitim-Sen Genel Başkanı İsmail Koncuk, öğrencilerin ÖSS’yi hayatlarının merkezine yerleştirdiğine dikkat çekerken, ÖSS’ye kısa bir süre kala, kendisini büyük baskı altında hisseden öğrencilerin, psikolojik ve fiziksel birtakım sorunlar yaşadığını söyledi. Koncuk, "Üstelik sınava endeksli yaşayan çocuklarımız, dershaneye gitmeden ÖSS’yi kazanabileceklerine inanmamaktadır. Bu durum Türkiye’de okullarda verilen eğitimin yetersizliğine dair yerleşik bir kanaat olduğunu işaret etmektedir. Bu anlayış eğitim öğretimimiz açısından büyük bir tehlikedir. Milli Eğitim Bakanlığı eliyle öğrencilere ÖSS izni veriliyorsa, eğitim için dershaneler adres gösteriliyorsa eğitim sistemini tartışmaya açmak gerekir. Yanlış eğitim sistemi ve ÖSS’de sorulan sorularla müfredat programları arasında ağırlık yönünden uyumun olmaması öğrencileri okullar yerine, dershanelere yönlendirmektedir. İşte böyle bir ortamda gençlerimiz 14 Haziran tarihinde ÖSS’de ter dökecektir. Artık Milli Eğitim Bakanlığı ve YÖK’ün beraberce ayakları yere sağlam basan, ÖSS ile uyumlu, öğrencileri eğitimin içinde tutacak bir sistem ihdas etmesi gereklidir" diye konuştu.(aa)
Türk Eğitim-Sen, Ankara, İzmir, Kocaeli, Samsun, Erzurum, Mersin ve Kırşehir illerinde toplam 1100 lise son sınıf öğrencisi üzerinde ÖSS ile ilgili bir anket çalışması gerçekleştirdi. ÖSS’ye sayılı günler kala, anketten çıkan sonuçlar ÖSS’nin öğrenciler üzerinde nasıl bir etki yaptığını gözler önüne serdi.
Ankete göre öğrencilerin büyük çoğunluğu ÖSS’ye dershaneye giderek hazırlanıyor. Üniversite sınavına dershaneye giderek hazırlandığını söyleyenlerin oranı yüzde 68.5, sadece okulda aldığı eğitimle sınava hazırlandığını belirtenlerin oranı yüzde 19.3, hem dershaneye gittiğini hem de özel ders aldığını ifade edenlerin oranı ise yüzde 8.5 oldu. ÖSS’ye girmeyecek öğrencilerin oranı ise yüzde 3.7.
ÜNİVERSİTE KAZANAMAYAN YENİDEN DENİYOR
Ankete katılan gençlerin yüzde 55’i ÖSS’nin nitelikli bir eğitim almak ve iyi bir kariyer yapmak için gerekli olduğunu düşünürken; yüzde 32.2’si ÖSS’yi yaşamının dönüm noktası olarak nitelendiriyor. Gençlerin yüzde 5.5’i ÖSS’nin ailesini mutlu etmek için önemli olduğunu ifade ederken, sadece yüzde 1.8’i ÖSS’nin bilgi düzeyi ve performansı ölçtüğüne inanıyor. "ÖSS’nin benim için herhangi bir önemi yok" diyenlerin oranı ise yüzde 5.5. Araştırmaya göre, ÖSS’de bir üniversiteyi kazanamayan gençlerin yüzde 71.5’i yeniden sınava hazırlanıyor. Gençlerin yüzde 16.9’u hem sınava hazırlanıp hem çalışırken, yüzde 11.6’sı ise üniversite sınavına bir daha girmeyi düşünmüyor.
ÖSS GENÇLERİN PSİKOLOJİSİN BOZUYOR
Araştırma, ÖSS’nin öğrencilerin psikolojini nasıl etkilediğini de gözler önüne serdi. Ankete katılan öğrencilerin yüzde 43.3’ü ÖSS dolayısıyla kaygı ve endişe gibi duygularında artış olduğunu, yüzde 15.6’sı büyük stres ve baskı altında olduğunu, yüzde 12’si sinirli ve alıngan olduğunu, yüzde 9’u dikkat ve konsantrasyonunun bozulduğunu, yüzde 8.6’sı da depresyonda olduğunu açıkladı. ÖSS’nin psikolojisini olumsuz etkilemeyene gençlerin oranı ise sadece yüzde 11.3’te kaldı.
Araştırmaya göre ÖSS, gençlerin psikolojinin yanı sıra fiziksel aktivitelerini de bozuyor. Araştırmada, gençlerin yüzde 33’ü ÖSS’nin kendisini fiziksel olarak etkilemediğini belirtirken; yüzde 26’sı uykusuzluk, yüzde 16.6’sı baş ağrısı, baş dönmesi, yüzde 8.9’u karın ağrısı, midede kasılma, bulantı, yüzde 4.6’sı görme bozukluğu, yüzde 4.2’si nefes daralması, yüzde 3’ü ateş basması, üşüme, terleme, yüzde 2.1’i göğüs ağrısı, yüzde 1.5’i de bayılacak gibi olduğunu açıkladı.
GENÇLER DERSHANE OLMADAN ÖSS’YI KAZANAMAYACAĞINA İNANIYOR
Ankete katılan öğrencilerin yüzde 47.7.’si ailesinin üniversiteyi kazanması için kendisine baskı yaptığını söylerken, yüzde 52.3’ü böyle bir baskının söz konusu olmadığını ifade ediyor. Araştırmaya göre gençlerin yüzde 70’i dershaneye gitmeden üniversiteyi kazabileceğine inanmazken, yüzde 30’u dershaneye gitmeden üniversiteyi kazanabileceğini düşünüyor.
Öğrencilerin yüzde 41.3’ü ilköğretimde 1-3 yıl, yüzde 40.8’i 3-5 yıl, yüzde 13.4’ü 5-8 yıl, yüzde 4.5’i de 8 yıl ve üzerinde dershane eğitim aldığını açıkladı.
Ankete göre, ailelerin yüzde 45.1’i dershane için bugüne kadar 1-3 bin TL, yüzde 35.7’si 3-5 bin TL, yüzde 14.4’ü 5-10 bin TL, yüzde 4.8’i de 10-15 bin TL arasında masraf yaptı.
Ankete katılan öğrencilerin yüzde 53.5’i 1-3 saat, yüzde 33.1’i 3-5 saat, yüzde 7.8’i 5-7 saat, yüzde 5.5’i de 7-9 saat okul ve dershane dışında ders çalıştığını kaydetti.
YENİ SİSTEM KORKUTUYOR
Araştırmada, lise son sınıf öğrencileri üniversite sınavının gelecek yıl iki aşamada yapılacak olmasını nasıl değerlendirdikleri de soruldu. Ankete katılanların yüzde 42.8’i "olumsuz etkileyecektir" derken, yüzde 27.2’si olumlu etkileyeceğini düşünüyor. Bu soruya "fikrim yok" diyenlerin oranı ise yüzde 29.9’u buldu.
Ankete göre, öğrencilerin yüzde 69.5’i ÖSS’de katsayı adaletsizliği olduğuna inanırken, yüzde 30.5’i adaletsizlik olduğuna inanmıyor.
KONCUK: "GENÇLER ÖSS’Yİ HAYATININ MERKEZİNE KOYUYOR"
Türk Eğitim-Sen Genel Başkanı İsmail Koncuk, öğrencilerin ÖSS’yi hayatlarının merkezine yerleştirdiğine dikkat çekerken, ÖSS’ye kısa bir süre kala, kendisini büyük baskı altında hisseden öğrencilerin, psikolojik ve fiziksel birtakım sorunlar yaşadığını söyledi. Koncuk, "Üstelik sınava endeksli yaşayan çocuklarımız, dershaneye gitmeden ÖSS’yi kazanabileceklerine inanmamaktadır. Bu durum Türkiye’de okullarda verilen eğitimin yetersizliğine dair yerleşik bir kanaat olduğunu işaret etmektedir. Bu anlayış eğitim öğretimimiz açısından büyük bir tehlikedir. Milli Eğitim Bakanlığı eliyle öğrencilere ÖSS izni veriliyorsa, eğitim için dershaneler adres gösteriliyorsa eğitim sistemini tartışmaya açmak gerekir. Yanlış eğitim sistemi ve ÖSS’de sorulan sorularla müfredat programları arasında ağırlık yönünden uyumun olmaması öğrencileri okullar yerine, dershanelere yönlendirmektedir. İşte böyle bir ortamda gençlerimiz 14 Haziran tarihinde ÖSS’de ter dökecektir. Artık Milli Eğitim Bakanlığı ve YÖK’ün beraberce ayakları yere sağlam basan, ÖSS ile uyumlu, öğrencileri eğitimin içinde tutacak bir sistem ihdas etmesi gereklidir" diye konuştu.(aa)
Özgürlük kavramı üzerine
( … ) ‘’ Kim söyledi size benim bir gazete çıkarmaya mecbur olduğumu, Allahın emri değil ya bu, batırırız gider canına yandığımın gazetesini, gazete çıkartacağım diye mevsimleri pencereden seyredeceğim, bir de beni tehdit edeceksiniz.
Bu gazete benim değil, bu gazete kimsenin değil, bu gazete onu kim alıyorsa onun, beğenmiyor musunuz, sevmiyor musunuz, hoşunuza gitmiyor mu, bırakırsınız batar.
Gider tehdit edecek başka birini bulursunuz.
Ne fikirlerimi söyleyeyim diye bir derdim, ne gazete çıkartayım diye bir ihtirasım, ne de okuyucular tarafından tehdit edileyim diye bir arzum var. ’’ ( … )
Bu yazı 10,05,2009 tarihinde Taraf Gazetesi’ nde Ahmet Altan imzasıyla yazılmıştı. Altan, yazar bir aileden gelmektedir. Babası Çetin Altan, kardeşi Mehmet Altan …. Böyle bir ortamda yaşayan, yetişen bir insan hayliyle özgürlükçü oluyor. Her düşünceye saygılı, her düşünceye özgürce bakabilen barış güvercini misali yuvadan kanatlanıyorlar.
Altan Ailesi’ ne mensup hangi yazarımızı olursa olsun yazılarını okuduğum zaman barış duygusunu bir kez daha yaşıyorum. Lakin Ahmet Altan’ ın köşesindeki bu feryatları canımı sıktı.
Ahmet Altan bilindiği üzere bir seneyi aşkın bir süredir Taraf Gazetesi ‘ ni çıkarmakta. Bu gazete gerek haberleriyle gerek yazarlarının yazdıklarını gündemi belirledi, belirlemeye de devam ediyor. Fakat geçen gün ki feryatlar sonucun da herkesin özgürlük ve barış duygularının farklı olduğunu anladım.
Tıpkı Daniel Defoe’ nin ‘’ Adalet haksız olana zalim gelir. Çünkü, her insan kendi gözünde suçsuzdur. ‘’ sözü gibi. Herkesin kendi dünyalarında çeşitli tabular mevcut ve onları yıkmak hakikaten oldukça zor.
Daha önceden Rasim Ozan olayı ile zaten bir takım kesimlerin özgürlük kavramını öğrenmiş bulunduk. Altan olayında da bir başka kesimin özgürlük kavramını öğrettik şimdi de bir başka olay öğrendik.
İzmit İnterteks Uluslararası Fuar Alanı'nda gerçekleştirilen 1'inci Kocaeli Kitap Fuarı'nda, ‘Ergenekon Neyin Simgesi’ başlıklı panel düzenlendi. Panele konuşmacı olarak katılan yazar ve şair Roni Margulies, “Bu örgütlenmenin adının Ergenekon olduğunu biliyoruz. İlhan Selçuk, Mustafa Balbay, Türkan Saylan gibi isimler yakalandığında ‘Bunlar mı darbe yapacak?’ diye yaygara koparıldı” diyen Roni Margulies şöyle devam etti:
“Tabi ki darbe yapamazlar. 187 fail yakalandı. Bunlar darbe yapmayacaklardı. Bunlar sivil kısımları. Mustafa Balbay'ı Cumhurbaşkanı olarak düşünmüşler. Bu örgütlenme bugüne kadar ortaya çıkandan ibaret değil. Yaygara koparıldıktan sonra arkasından gömülü silahlar çıkıyor. Bu Ergenekon korosu, ‘özür dileriz varmış’ demiyor. Bu silahlar kendi kendilerine mi gömülüyorlar. Birileri bu silahları bir amaçla gömüyor. Darbe olacağı zaman sadece o silahlarla yapılmayacaktı. O silahlar yaşadığımız ortamı daha da karmaşık hale getirmek için oraya gömüldü. Hrant Dink'i vurmak, Cumhuriyet Gazetesi'ne bomba atmak gibi şeyler için konuldu o silahlar. Genelkurmay'ın söylediği açık. Şeriata karşı örgütleniyorlar. Türkiye'de şeriat tehlikesini gösterir hiçbir kanıt yok.” diyerek kendi görüşlerini belirtti. Dinleyicilere arasında bulunan ve İşçi Partili oldukları iddia edilen bir grup gençten tepkiler gelmeye başladı. Margulies'e hakaret eden ve kendilerine engel olmaya çalışan güvenlik görevlisini de tartaklayan gençler, Margulies'in elinde belge olmadan çeşitli iddialara dayanarak suçlamalar yaptığını söyledi. Adı öğrenilemeyen bir kişi ise “Bilimsel bir sosyalist ve kendisini komünist olarak tanımlayan aydın, BOP'u savunan AKP'yi destekleyemez. Siz AKP yalakası bir dalkavuksunuz” dedi. Bu sözler üzerine Margulies, “Dalkavuk dersen beni ayağa kaldırırsın” diye çıkışınca, protestocu grup bulundukları yerden kürsüye doğru yürümeye kalktı. Bu esnada panele katılanların diğer kişilerin de gençlere tepki göstermesi üzerine güvenlik güçleri olaya müdahale etti.
Yaklaşık 300 kişinin dinlediği panele katılanlar, protestocuların “27 Mayıs darbesi olmasaydı hepinizin adı Coni ve Maria olurdu” şeklindeki sözlerine tepki göstererek salonu terk ederken, protestocular kendilerini salondan çıkarmaya çalışan güvenlik görevlileriyle de yumruklaştı. Grup daha sonra fuar alanından uzaklaşırken, panelde sona erdirildi.
Anladığımız üzere herkesin özgürlük anlayışı kendine…..
01,06,2009
Bu gazete benim değil, bu gazete kimsenin değil, bu gazete onu kim alıyorsa onun, beğenmiyor musunuz, sevmiyor musunuz, hoşunuza gitmiyor mu, bırakırsınız batar.
Gider tehdit edecek başka birini bulursunuz.
Ne fikirlerimi söyleyeyim diye bir derdim, ne gazete çıkartayım diye bir ihtirasım, ne de okuyucular tarafından tehdit edileyim diye bir arzum var. ’’ ( … )
Bu yazı 10,05,2009 tarihinde Taraf Gazetesi’ nde Ahmet Altan imzasıyla yazılmıştı. Altan, yazar bir aileden gelmektedir. Babası Çetin Altan, kardeşi Mehmet Altan …. Böyle bir ortamda yaşayan, yetişen bir insan hayliyle özgürlükçü oluyor. Her düşünceye saygılı, her düşünceye özgürce bakabilen barış güvercini misali yuvadan kanatlanıyorlar.
Altan Ailesi’ ne mensup hangi yazarımızı olursa olsun yazılarını okuduğum zaman barış duygusunu bir kez daha yaşıyorum. Lakin Ahmet Altan’ ın köşesindeki bu feryatları canımı sıktı.
Ahmet Altan bilindiği üzere bir seneyi aşkın bir süredir Taraf Gazetesi ‘ ni çıkarmakta. Bu gazete gerek haberleriyle gerek yazarlarının yazdıklarını gündemi belirledi, belirlemeye de devam ediyor. Fakat geçen gün ki feryatlar sonucun da herkesin özgürlük ve barış duygularının farklı olduğunu anladım.
Tıpkı Daniel Defoe’ nin ‘’ Adalet haksız olana zalim gelir. Çünkü, her insan kendi gözünde suçsuzdur. ‘’ sözü gibi. Herkesin kendi dünyalarında çeşitli tabular mevcut ve onları yıkmak hakikaten oldukça zor.
Daha önceden Rasim Ozan olayı ile zaten bir takım kesimlerin özgürlük kavramını öğrenmiş bulunduk. Altan olayında da bir başka kesimin özgürlük kavramını öğrettik şimdi de bir başka olay öğrendik.
İzmit İnterteks Uluslararası Fuar Alanı'nda gerçekleştirilen 1'inci Kocaeli Kitap Fuarı'nda, ‘Ergenekon Neyin Simgesi’ başlıklı panel düzenlendi. Panele konuşmacı olarak katılan yazar ve şair Roni Margulies, “Bu örgütlenmenin adının Ergenekon olduğunu biliyoruz. İlhan Selçuk, Mustafa Balbay, Türkan Saylan gibi isimler yakalandığında ‘Bunlar mı darbe yapacak?’ diye yaygara koparıldı” diyen Roni Margulies şöyle devam etti:
“Tabi ki darbe yapamazlar. 187 fail yakalandı. Bunlar darbe yapmayacaklardı. Bunlar sivil kısımları. Mustafa Balbay'ı Cumhurbaşkanı olarak düşünmüşler. Bu örgütlenme bugüne kadar ortaya çıkandan ibaret değil. Yaygara koparıldıktan sonra arkasından gömülü silahlar çıkıyor. Bu Ergenekon korosu, ‘özür dileriz varmış’ demiyor. Bu silahlar kendi kendilerine mi gömülüyorlar. Birileri bu silahları bir amaçla gömüyor. Darbe olacağı zaman sadece o silahlarla yapılmayacaktı. O silahlar yaşadığımız ortamı daha da karmaşık hale getirmek için oraya gömüldü. Hrant Dink'i vurmak, Cumhuriyet Gazetesi'ne bomba atmak gibi şeyler için konuldu o silahlar. Genelkurmay'ın söylediği açık. Şeriata karşı örgütleniyorlar. Türkiye'de şeriat tehlikesini gösterir hiçbir kanıt yok.” diyerek kendi görüşlerini belirtti. Dinleyicilere arasında bulunan ve İşçi Partili oldukları iddia edilen bir grup gençten tepkiler gelmeye başladı. Margulies'e hakaret eden ve kendilerine engel olmaya çalışan güvenlik görevlisini de tartaklayan gençler, Margulies'in elinde belge olmadan çeşitli iddialara dayanarak suçlamalar yaptığını söyledi. Adı öğrenilemeyen bir kişi ise “Bilimsel bir sosyalist ve kendisini komünist olarak tanımlayan aydın, BOP'u savunan AKP'yi destekleyemez. Siz AKP yalakası bir dalkavuksunuz” dedi. Bu sözler üzerine Margulies, “Dalkavuk dersen beni ayağa kaldırırsın” diye çıkışınca, protestocu grup bulundukları yerden kürsüye doğru yürümeye kalktı. Bu esnada panele katılanların diğer kişilerin de gençlere tepki göstermesi üzerine güvenlik güçleri olaya müdahale etti.
Yaklaşık 300 kişinin dinlediği panele katılanlar, protestocuların “27 Mayıs darbesi olmasaydı hepinizin adı Coni ve Maria olurdu” şeklindeki sözlerine tepki göstererek salonu terk ederken, protestocular kendilerini salondan çıkarmaya çalışan güvenlik görevlileriyle de yumruklaştı. Grup daha sonra fuar alanından uzaklaşırken, panelde sona erdirildi.
Anladığımız üzere herkesin özgürlük anlayışı kendine…..
01,06,2009
Kaydol:
Kayıtlar (Atom)
